Çocukların Günü / Children’s Day

Merhabalar,

Bir süre önce @miniklady’nin yeğenlerine  “size bir gün ayıracağız ve ne isterseniz onu yapacağız” diye söz vermiştim. Ben, Azra ve Ata’yı kendi öz yeğenim gibi seviyorum.  İkisinin de doğumların da ve ondan sonra ki tüm zamanlarında hep yanlarında olduğum için aslında bende onların bir nevi teyzeleri sayılıyorum. @miniklady’lere geçtiklerini duyunca bende onlara geçtim. Aslında ikisine de sinema sözümüz vardı ama o gün için vizyonda yaşlarına uygun animasyon filmi yoktu. Ben de sözümüzü tutmak için evden çıkmadan dizüstü bilgisayarımı aldım. Madem gidemiyoruz sinemayı ayaklarına götürelim istedim.  Söz verdiğimiz gibi @miniklady ile bir günü onlara verdik ve o gün onların günü ilan ettik. Kurallarımız ise çok basitti; “Bugün Hayır demek yok!”


(Ata bu aralar çılgın pozlar vermeye bayılıyor. Kendisi tam bir atom karınca! )

İlk olarak film izleme kararı aldık. Film izlerken de boş izlenmeyeceği için alışverişe çıktık. Madem film keyfi yapacağız tam yapalım değil mi? Hazır bugün de onların günü olduğu için, bir günlüğüne de olsa diledikleri atıştırmalıkları almaları için annelerinden izin aldık.

Anne ve teyzeleri işlerini hallederken bizler alt katta alışveriş yapmadan önce çılgınlık yapıp araba ile gezdik. Ne kadar kolay çocuk sevindirmek. Ufacık şeylerden kocaman mutluluklar duyuyorlar. Alışveriş sonrası hemen eve geçip film izlemeye başladık. Film olarak; Boss Baby, Harry Potter izlemeyi tercih ettik. Daha çok vaktimiz olsaydı daha bir sürü izleyebilirdik. Film izlediğimiz için oyun oynamaya vakit ayıramadık. Bu yüzden de ertesi gün için de Oyun Günü ilan ettik.

 

Dün ise Oyun Günümüzdü! Bu yüzden evden getirdikleri tüm oyuncaklar koltuğa serdiler. Herkes kendisine bir bebek seçti. Bu seçimi yaparken bir an kendimi çocuk gibi hissetmedim ve hemen en güzel bebeği kaptım. Sanırım içimde ki çocuk hala oralar da bir yerlerde. @miniklady o sırada çay içtiği için en son geldi ve son kalan bebeği de o aldı.

 

Bebeklerimizi aldık başladık oynamaya. Benim kıyafetimden anlaşıldığı gibi pastacı oldum. Azra ve Emel müşteri Ata ise Örümcek adam oldu. Örümcek adamın pastacılık ile ne ilgisi var demeyin! Plansız oynadığımız oyunda Ata bizi çok güzel kurtardı. Pasta dükkanım da olay çıkartan müşteriler olduğu zaman bizi o sorunlu müşterilerden ansızın gelip kurtardı. Teşekkür amaçlı bir dilim pasta vermeyi de ihmal etmedim tabii ki.

 

Sorunlu müşterileri yakalayan örümcek adamımız! ⭐ Daimi müşterim olan Azra Hanım ve küçük kızı.

Çocuklarla oynarken fark ettim. Evcilik oynamayı gerçekten çok özlemişim. Saatlerce oynadık ve onlarla oynarken aklımda ne var ne yok hepsi uçup gitti. Bir günlük olsa bile dert tasa kalmadı. Eğer şansınız varsa bir günlüğüne çocuklarla çocuk olun. İnanın hem onlara hem size çok iyi gelecek. Plansız oynadığımız için de diyalog kurmak için hayal güçlerini de çalıştırmış oldular.

Pastanecilik oyunundan hemen sonra kendimi bir an beş çocuklu bir anne olarak buldum. Ben anne Ata(abi) Azra(abla) büyük çocuklarım, kalan oyuncak bebeklerde ufak çocuklarım oldular. Bu sefer de hep birlikte tatile gittik.


Çocuklarım plajın keyfini çıkartırken ben!

Vallahi çocuklarla tatile gitmek çok zormuş. Özellikle beş çocukla gerçekten daha zor. Bir türlü kendime zaman ayıramadım yahu! Gördüğünüz gibi ufak bebeklere baktım. Ne yapayım anne olmak bunu gerektirir.

 

 

 

 

Tatilcilik oyunumuz bittikten sonra da Deve Cüce oynadık. Bu bahaneyle de çaktırmadan biraz oturup dinlendim. Biz bu oyunu çocukken okulda çok oynardık hala oynayan çocuklar görmek beni sevindiriyor. Oyun sonrası kağıttan gemi yapıp büyük bir kap içerisinde yüzdürdük. O kısmı maalesef çekemedim çünkü, kağıtlar ıslandıkça hızla yeniden gemi yapma görevim vardı. Su ile temasımız çok olduğu için de yapamadım. Eve dönme vakitleri gelene kadar evcilik oynamayı sürdürdük. Babaları almaya geldiğinde bile hala oturmuş evcilik oynuyorduk. Zor ayrıldık ellerinde olsa günlerce evcilik oynayacaklar.  Cidden bu çocuklar bu enerjiyi nereden buluyorlar bilmiyorum. Asla yorulmak nedir bilmiyorlar ve bir türlü onları yorup dinlendiremedim. En son artık onlar beni yordu.

 

Çocuklar gittikten sonra herkes uyurken ben, @miniklady’lerin terasına çıkıp gökyüzünü izledim. Kanlı Ay tutulmasına bir gün kala gökyüzü çok huzurluydu. Hafif etkisini de göstermeye başlamıştı sanki. Ayın çevresi biraz kızıl geldi bana. Resim de gördüğümüz Ay’ın altında kalan ufak şey Mars, diğer sol tarafta kalan en ufak noktada sanırım kutup yıldızı. Yani benim tahminim o bu konuda tecrübem ve net bilgim yok. Yine de gökyüzü her şeye rağmen çok huzurluydu. Yeni taşınacağımız evimiz de teras olacağı için artık her gece gökyüzünü izlerim. Gökyüzünü izlemeyi çok seviyorum. İzlerken içimi huzur kaplıyor. 🌚 🌟 🌙🌤

Bugün artık evime geldim. Benim için bu iki gün çok güzel geçti ama saklamayacağım bir o kadar da yoruldum. Çocuklarla zaman geçirmek bana terapi gibi geldi. Onları çok ama çok seviyorum miniklerim benim!

Sevgiler,

 

 

 

 

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir