İstanbul’a Yolculuk

Kim derdi ki doğup büyüdüğüm yere artık misafir olarak döneceğimi. Yerleştikten sonra gitmek arkadaşlarımı görmek hep aklımdaydı. Ailevi nedenlerden dolayı apar topar geldiğim için onlarla vedalaşma şansım olmamıştı. Gerçi yine olmadı ama nedenini birazdan anlatacağım.

Annem beni bulunduğumuz yerde ki otogara kadar bıraktı. Ufak bir  yer olduğu için yürüyerek ve sohbet ederek geldik. Annem beni yolcu ederken duygulandığını az çok anladım bu yüzden onu gönderip otobüsün kalkmasını bekledim. Bana hava alanları, tren istasyonları, otogar gibi yolculuk terminalleri her zaman hüzünlü gelmiştir. Size de öyle olmuyor mu? Birisini yolcu ederken içten içe hüzünlenmiyor musunuz?

Yolculuğum da sıkılmamak için yanıma okuma sıramda bekleyen kitaplardan birisini aldım. Bu arada ben kalmak için @miniklady’lere gidiyordum. Giderken yolda onunda acilen Amasya’ya gitmesi gerektiğini öğrendim. Dedesi rahatsızlandığı için babası ile apar topar yola koyuldular. Ben de nasılsa evde annesi var ve arkadaş gibi olduğumuz için geri dönmedim.

Gitmişken halletme gereken işler vardı onları halledince Nebihat Abla ile bir güzel çay içtik. Bu süre zarfında tabi ki @miniklady’i çekiştirip bir güzel  dedikodusunu yaptık. 🙂

  

3-4 gün kaldıktan sonra tekrar yola koyuldum. Şu an evim de bu yazıyı hazırlıyorum. Bu sefer sağlık probleminden dolayı canım arkadaşımı göremedim ama 1-2 hafta sonra onunla bu durumu tekrar gittiğim de telafi edeceğiz tabi ki.

 

Bu arada değişiklik olması açısından Instagram günlüğü adı altında bir bölüm eklemeyi düşünüyorum. Sürekli olmasa da ara sıra şimdi aşağıda yapacağım gibi günlük paylaşacağım.

 

Sevgiler,

19-22 Eylül 2018 İnstagram Günlüğüm


 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir