Şila vs Mia

Merhabalar.

Şila’nın geçmişinden dolayı el bebek gül bebek büyüttüğümüz bir gerçek. Ara sıra acaba yanına kardeş olması ve sıkılmaması açısından sokakta gördüğüm ufak bir kediyi eve getirsem nasıl olur diye düşünürdüm. Bu düşünceme bugün çok güzel ve çok net bir cevap aldım. KESİNLİKLE İMKANSIZ! Neden mi? İşte şimdi onu öğreneceksiniz.

 

Bir tanıdığımız cenaze için şehir dışına çıkmak zorunda kaldı. Ev halkının hepsinin gitmesinden dolayı kedileri Mia’yı bir kaç günlüğüne bize emanet ettiler. Öğle saatlerinde gidip aldık ve eve getirdik. Getirir getirmez kutusundan hemen çıkartmadık ki Şila ilk önce kokusuna alışsın.

İlk karşılaşma anı. (Uzaylı gören masum köylü Şila)

Daha önce evin içerisinde hiç kedi görmediği için kafesi açmakta biraz tereddüt ettim. Bir kaç gün kalacağı için onu sürekli kafeste tutmak iyi olmayacağına karar verdikten bir süre sonra Mia’yı kafesinden çıkarttım. İnternette bulduğum bilgiler doğrultusunda kedileri kendi hallerine bırakmam gerekti. Karşılaşır karşılaşmaz ikisi de birbirlerine hırlamaya ve içlerinden tuhaf bir hırıltı ile bağırdılar. Açıkcası biraz korktuğumu belirtmeliyim. Kendim için değil, Mia için. Ona bir şey yapar mı acaba diye korktum.

 

Yatak altında gözlemci Şila ve onu fark eden Mia

Mia’yı kendisini güvende hissetmesi için kendi odama getirip okuma koltuğuma koydum. Şila’da onu merak ettiği için uzaktan pür dikkat dakikalarca izledi. 1 Saat boyunca yatak altından Mia’yı izledi durdu. Daha sonra aşağıya annemin yanına gitti. Bu zaman zarfında bana bir ergen tripleri ile hırlamalar, tıslamalar, tırmalamalar neler neler yaptı bir görseniz. Ben Şila’nın bu kadar kıskanç olacağını hiç tahmin etmemiştim. Yanına bir kedi sahiplenme fikrim kaybolup gitti bugün. Şuan ilk gün belki acele ediyorum bu konuda bilmiyorum.

Hazır Şila aşağı inmişken biz de Mia ile 2 saat uyuduk. Bir kere görmesine rağmen beni hiç yabancılamadı. Bir kaç aylık belkide bu yüzdendir. Uyandığımda Şila’nın hala kızgın olduğunu ayağıma attığı tokatla anladım. Ne yapacağım bilmiyorum. Benden kaçıyor olmasına üzülüyorum. Bir kaç gün sonra düzelir ama o hali beni çok üzdü. Keşke bu kadar şımartmasaydım diyorum ama elimde değil çok seviyorum. Aslında bir kaç gün beraber yaşasalar belki alışacaklar.  Bu konularda zaman çok önemli.

 

Mia’yı uyandıktan sonra aşağı annemin yanına indirdim. Şila ile ilgilenmek için kendisini odama getirmek istedim ama kedinin kokusundan dolayı girmek istemedi. Havalandır vs derken zorla girdi. Hala bana karşı mesafeli bakalım ne zaman düzelecek. Evet bugün ilk günümüz olduğu için biraz sancılı geçti. Bir kaç taktik deneyeceğim umarım başarılır olurum.  Bakalım yarın beni neler bekliyor. 🙂

Sevgiler,

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir