Kirlenmek Güzeldir

Aklınıza deterjan reklamında ki slogan gelebilir ama bu yazıya bence en uygun başlık bu olmalıydı. Kirlenmek güzel ama en güzeli hangisi biliyor musunuz? Seni kirletenin sevimli minik patilerin olması. Dün biraz güneş açmış etraftaki kasvetli hava gitmişti. Evde eksikler var diye markete gidilmesi gerekiyordu bu bahane ile görevi ben üstlendim. Hem temiz hava alır hem de köpekleri görürüm dedim. İstanbul’dayken market, bakkal, fırın alışverişlerini hep annem yapardı. Hiç sevmez bu yüzdende asla gitmezdim. Buraya taşındıktan sonra işler değişti. Ufak şehir havası ve köpekler beni sürekli dışarı çıkmam için teşvik etmeye başladı. Her akşam besleme harici insem de gündüzleri de inip onları görmek çok hoşuma gidiyor. Hele benimle markete gelip kapının önünde çıkmamı beklemesi yok mu bitiyorum. Yine aynı rutin ile markete gittik. Dönüşte yan mahallenin komşunun köpeği de peşime takıldı. Zaten beni görseniz tüm köpekler peşimde. Mahallenin köpekli delisi gibi geziyorum etrafta. Peşimize takılan komşunun köpeği ufak kırma bir cins. Bodur diyordum ona ama meğersem ismi Duman imiş. İlk günler çok havlar pek yanaşmaz öyle uzaktan izlerdi beni. Daha sonra diğer köpeklerle ilgilenmemden dolayımı bilmiyorum birden can ciğer kuzu sarması olduk.

Evin önüne geldiğimde aklıma geçen gün temizlik yaparken bulduğum top geldi. Annemi arayıp topu atmasını söyledim. Bez çantayı(market poşeti almıyoruz tabi) bir kenara bırakıp oynamaya başladık. Atlas’ın zaten zamanında bakılıp terk edilmiş olduğunu düşünüyorum. Top oynarken bir kez daha emin oldum buna. Ben attıkça o getirdi. Sokaklarda büyüyen bir köpek bunu akıl edemez diye düşünüyorum. Belki yanlış biliyor olabilirim. Neyse bir saat boyunca koşturup durduk. Oynarken keşke çekmek aklıma gelseydi. Biraz kilo var tabi aşırı yoruldum fotoğraf ya da video çekmek o hengamede aklıma gelmedi. Anın tadını çıkarttık en azından. Sonradan kısa bir video çekeyim dedim onuda becerememişim. Yukarı eklediğim kısa videoda gördüğünüz köpek, size bahsettiğim bodur Duman. Onun çekebilirsem popo sallama videosunu çekmek istiyorum. Görseniz bodur ya uzaktan bir popo sallayarak geliyor tüm vücut oynuyor resmen. Dansözlere taş çıkartır maşallah.  🙂

Neyse oyun bitti şöyle bir bakayım kendime dedim. Üst baş batmış perişan haldeyim.(tamam abartmış olabilirim) Bu halimi görünce gülümsedim içten içe. Sahiden düşündüm de, en son ne zaman böyle kirlendiğimi hatırlamıyorum bile. Çocukken mi? Sanırım çocukken çamurlarla oynadığım dönemler bu kadar kirlenmişimdir. Evet o zaman da çamurları macun kıvamına getirip oyuncaklar yapardım.  Ah ne zevkliydi. Bu arada biz aşağıda oynarken, köpekler haram diyen kadın balkonundan bana bön bön bakıyordu. O an, keşke dedim onunda sadece dışı kirlenmiş olsaydı. En azından o kir bir yıkamayla çıkar gider ama gönülde ki kir öyle kolay kolay çıkar mı bilmem. Ben mesela eve geldim duşumu aldım temizlendim kirden eser kalmadı. Ah yaz gelse, bu yaz fena oynayacağım onlarla. Şimdi bakmayın pek oynayamıyorum havalar soğuk diye. Yaz sonu taşındık ya pek kısmet olmadı onlarla doğru düzgün oynamak. Yaz gelsin her gün iner üşenmeden oynarım onlarla. Her şey bir yana dün öyle huzur doldum ki anlatamam sizlere. Ara sıra böyle hunharca kirlenin. Buda benim sizlere tavsiyemdir. 🙂

Kontes’i bu aralar hiç paylaşmadığımın farkındayım. Hatırlarsanız bu güzellik ayağının üstüne basamıyordu. Vitamin takviyesi ile besleyerek düzeltmeye çalıştık. Ona pek engel olmayacak  şekilde biraz aksaması kalmıştı. Ben son İstanbul yolculuğuna çıkmadan önce her şey çok iyiydi. Bir geldim Kontes’i günlerce göremedim. Bir süre başına bir iş geldiği için endişe etmiştim. Daha sonra bir yerde karşılaştık. Tanıdı yanıma geldi ama bizim oğlan Atlas ile bildiğiniz araları limoni olmuş. Nasıl barıştıracağım hiç bilmiyorum. Geçen yine yanıma gelmek istedi hırlayıp durdu ona korktu garibim. Son bir aydır pek ev önüne de gelmiyor. Eskiden ikisi her gün evimin önünde oynaşırdı. Bugün markete giderken beni biraz takip etti ama başka köpeklerden korktuğu için yarıda bıraktı. Bir de bugün onun hakkında ufak şok yaşadım. Dişi bildiğim Kontes’in erkek olduğunu öğrendim. Ben hayvana kızım derken meğer erkekmiş haberim yok. Benim suçum değil! Detaylara girip uzatmak istemiyorum ama kız olarak düşünmemi sağlayan hareketleri vardı. Umarım aralarını düzelir de eski oynak neşeli hallerine yeniden dönerler. Onu görmediğim zaman çok üzülüyorum. Ne yiyor ne içiyor bilmiyorum.  Gelse akşamları onuda eskisi gibi besleyeceğim ama bulamıyorum.

Bu konuda fikri olan beni aydınlatırsa mutlu olurum. Eskiden sürekli oynaşır birlikte uyurlardı. Şimdi diğer köpek onu gördükçe yanaşsın istemiyor kovuyor, bu neden olabilir? Bu konu hakkında ne yapılabilir?

Son olarak, Atlas’ın kıskançlık huyunun başladığını fark ettim. Kıskançlıktan mı bilmem ama başka köpekler varken üstüme atlamaya başlıyor. Diğer köpekleri seveyim derken kafası ile aramıza giriyor. Ne yapacağını şaşırıyor. Umarım daha fazla artmaz da diğerleri ile de vakit geçirebilirim 🙂

Okuduğunuz için teşekkürler,
Sevgiler,
TUĞBA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir