Çok özledim çok…

Merhabalar.
En yakın dostumun düğünü sebebi ile uzun bir zamandır aranızda yoktum. Sadece buradan değil, evimden de uzak kaldım. Geçen zaman içerisinde evimi, sizleri, köpekleri ve kedimi çok ama çok özledim. Nihayet aranıza dönmüş bulunmaktayım. Bu arada çok güzel anılar biriktirerek dönüş yaptım. Sizlerle her şeyi en baştan paylaşmayı sabırsızlıkla bekliyorum.

15 Mart kına – 16 Mart düğün günümüzdü. Ben yardım ve destek için biraz erkenden (3 Mart sabahı) her şeyimi toplayıp yollara düştüm. İlk gün dinlendikten sonra Miniklady’min işlerini halletmeye başladık. Çeyiz çıkışı, gelinlik ve ev düzenlemesi derken bir kaç gün koşturduk. Ardından kendime düğün için elbise ve ayakkabı arayışına girdim. Son olarak tekrar evini temizleyip son dokunuşları yaptık. Düğüne bir kaç gün kala güzelce dinlendik.  Eh, bunu da çok güzel hak ettik.

KINA GÜNÜMÜZ

İlk günler nedense zaman çok yavaş ilerliyordu. Son iki gün öyle çabuk geçti ki anlatamam. Bir baktık ki kına günü gelmiş çatmış. Erkenden kuaföre gidip hazırlıklara başladık. Resim de kuaförden çıkıp kına yerine giderken ki mutluluğumu görüyorsunuz. Sanırsınız ben evleniyorum! 🙂 Sizleri kınamızdan bir kaç fotoğrafla baş başa bırakıyorum.

Onlar adına öyle çok mutluyum ki… Benim dünyalar güzeli arkadaşım her şeyin en iyisini hak ediyor. Oynamayı hiç sevmiyorum. Sırf onun için kınada bütün havalara eşlik ettim ve görevimi sonuna kadar yerine getirdiğimi düşünüyorum. Sonuçta arkadaşlık bunu gerektirir öyle değil mi? 🙂

Kına akşamı kendimizi eve çok yorgun bir şekilde attık. Ayaklar oynamaktan ve yüksek ayakkabılar yüzünden perişan haldeydi. Heme ertesi gün düğün olacağı için pek dinlenme fırsatı bulamadık. Saçlarımı yarına hazır olması için bile yıkayacak fırsat bulamadan uyudum.  Siz siz olun kına ve düğün günü arasında bir gün de olsa dinlenmek için zaman ayırmaya çalışın. İkisi peş peşe günlerde olması gerçekten çok zor oluyormuş.

 

DÜĞÜN GÜNÜ

 

Makinede yıkanan telefon ile resim çekince bu şekilde kendinden efektli oluyor. Bu arada düğün günü en çok üzüldüğüm şey pek fazla resim çekilmemiş olmak. Gelin sağdıcı olduğum için düğün ne ara oldu bitti onu bile anlamadım desem yeridir. Sürekli bir şeylerle meşgul olmak ve canımın için her an bir şey ister diye onu takip etmekten ne resim çekile bildik ne de başka bir şey. Neyse ki nikah salonunda görevliler çekti de onlar elimize geçecek. Ben sadece gelin arabasında bir kaç anı çekebildim. Bir de salonda ki başka arkadaşlarım yakalamış resim. Şimdi sizleri o resimlerle baş başa bırakıyorum.

Bundan henüz bir kaç dakika önce yoğun bir duygusal an yaşadığımızı unutan biz. 🙂

Beni çok mutlu eden şey, onların bu mutlu günlerine beni şahit yapmaları oldu. Bunun için gerçekten çok mutlu oldum. İkisini de uzun yıllardır tanıyor olmak ve ilişkilerinde her daim yanlarında olmak benim için gurur verici bir olay. İkisini de çok ama çok seviyorum.

Burada nikah memuru damadımıza “itaat et rahat et” şeklinde bir nasihat verdi. Gelinin yüzünde ki mutluluk bu yüzden. Eh, kimin hoşuna gitmez ki bu söz. Hele biz kadınlar için. :)) Onları çok seviyorum.  Allah bir yastıkta kocatsın diyor mutluluklar diliyorum 🙂

 

Düğün bitti ama hemen evime gelmedim. Kendisini yalnız hissetmesin diye biraz Miniklady’nin annesinde kaldım. Tüm bu telaş arasında doğum günümün olduğunu bir mail sayesinde öğrendim. O kadar kafam dalmış ki, kendi doğum günümü unutmuşum resmen. Hazır hala İstanbul’dayken, taze gelinimiz ve diğer arkadaşlarım ile beraber liseden yıllarından beri gittiğimiz bir bara gittik.

Birlikte eğlenceli vakit geçirdikten sonra evlere dağıldık. Böyle güzel dostluklar kurmuş olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Onları iyi ki kazanmışım

21 Mart doğum günümü buradan hatırlayan ve beni şaşırtan ama bir yandan da mutlu eden @fetch kardeşime de çok teşekkür ederim. Onun ne kadar iyi ve tatlı birisi olduğunu bir kez daha öğrenmiş oldum.

Nihayet evime geldim. Gelir gelmez beni Atlas’ın karşılaması yorgunluğumun hepsini aldı. Yerine huzurlu bir Tuğba bıraktı. Bu çocukları nasıl özlediğimi ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Yazımın sonuna geldik. Buradan ayrı kaldığım sürede biriktir

miş olduğum bu güzel anıları sizlerle paylaştım. Artık tekrar aranızdayım. Şimdiden hoş geldim. 🙂

Sevgiler,
TUĞBA

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir