Güneş gören masum “biz”

Merhabalar.
Bugün gözlerimi yukarıda ki resimde gördüğünüz güzellik ile birlikte açtım. Evde ufak dostları olanlar bu tarz manzaralara zaten alışıktır. Bizimle yaşamaktan mı bilmiyorum ama bir çok hareketi insanlara özgü. Tıpkı bizim gibi yastıkta uyuması bunlardan sadece bir tanesi. Güne böyle pozitif bir görüntü ile başlamak, inanın çok huzur verici bir olay.

Bu tatlı patinin yüzünüze dokunuşu, sizi tüm sıkıntılarınızdan uzaklaşmanızı sağlıyor. Bakmayın siz yüzüme dokunduğuna, o patiler var ya o patiler taa yüreğimin içine işliyor. İmkanınız varsa bir pati sahiplenmelisiniz. Size attan alta bunu aşıladıktan sonra, gelelim güneşi değerlendirdiğimiz o vakitlere. Uzun zamandır yazın gelmesini deli gibi istiyordum. En çokta kitap okumak ve hayvanlar için istiyordum.

Havalar kasvetli oldukça okuma hevesimin kaçtığının farkına vardım. Bugün güneşi görünce uzun zamandır ara verdiğim okuma hevesi ile doldu içim.  Bunu değerlendirmek için kolları sıvadım.  Sokaktan aldığım tekli okuma koltuğumu hemen terasa çıkarttım. Tabi ilk önce oraları güzelce yıkadım. Güneş sanki yaz tamamen gelmiş gibi çok yakıcıydı. 

Neyse ki bu sorunu plaj şemsiyesi ile çözdüm. Bugünü kendime ilan ettim ve güneşin keyfini sonuna kadar çıkarttım. Tabi ki tek başıma değildim. Benimle beraber kızımda bu güzel havanın keyfini çıkarttı.

Ona özel yaptığımız minderini de yanıma aldım. O yanımda yatıp güneşlenirken, bende uzun zamandır elimde gezip duran ama bir türlü bitiremediğim kitabımı okudum.

Bizimkilerin havlama sesini duyar duymaz kitap okumaya ara verdim. Onlara yemeklerini indirdim. Kontesin kışlık tüylerini dökmeye başladığını gördüm. Evet Kontes’in tüylerinin bizlere söylediğine göre yaz çok yakında tamamen geliyor. Güne ne kadar huzurlu başlamış olsam da moral bozukluğu ve öfke ile bitti. Akşam olmak üzereyken evin önünde sesler duyup cama çıktım. İyi ki de çıkmışım. Bir kadın bizim Kontes’e kafam kadar taş atarken gördüm. Nasıl öfkelendim sizlere anlatamam. Aramızda ki diyaloğa pek girmeyeceğim ama kadının son cümlesi “onu öldürteceğim” olunca kan beynime sıçradı resmen. Bu taşlama mevzusunun asıl sebebini anlatayım sizlere.

Bizim Kontes’in tavuklara saldırmak gibi kötü bir huyu var. Bundan bende hoşnut değilim ama kendimi dinletemiyorum. İki kere tavuk öldürdüğünü gördüm ve kızdım ama sonuçta insan değil ki anlasın. Neyse bugün de kadının tavuğunu telef etmiş anlaşılan. Kızmasına hak veririm de kafam kadar taş atmasını anlayamam. Ki bu kadın sevdiğim ufak köpek var ya, hani ara sıra sizlerle paylaştığım. İşte o Duman’ın sahibi. Buraya ilk taşındığımız da kadını sokaklarda köpeğini ararken dayanamamış fenerle inmiş onunla beraber aramıştım. Hatta ileri ki günlerde köpeğinin neden kaçtığını öğrendiğimde keşke bulunmasaydı demiştim. O gün resmen kendi köpeğinin kafasına kürekle vurmuş. Hayvan o yüzden kaçmış. Yine bugün olduğu gibi ona da tavuklarına zarar veriyor diye vurmuş. Kendi baktığı köpeğine merhamet etmeyen bu kadın, bugün Kontes’e aynı muameleyi yapacaktı. Zaten birisi bir şey yapacak kovacak diye tedirgindim. Bu olaylar üstüne gelince köpekler için daha da tedirgin oldum. Şimdi sürekli camdan birisi kovacak mı, zarar verecek mi diye bakıyorum. Instagram’dan İstanbul-Tekirdağ arası hayvanlar için dolaşan birisine mesaj attım. Ondan gelip almasını rica edeceğim. En azından öldürürler mi korkusu olmaz. Her ne kadar buna üzülsem de, onu alıp beslediği hayvanlarının arasına koyarsa içim daha rahat edecek. Bir yandan da buralara alışık üzülür mü diye düşünüyorum ama canı tehlikede. Hiç bir şey onun canından daha değerli olamaz. Bende istemem tavukları öldürmesini ama sonuçta köpek anlamaz ki. Ben insanları anlamıyorum gerçekten. Bir cana nasıl zarar vermeye yeltenirler. Azıcıkta mı vicdan-merhamet kalmadı bu insanoğlunda. Barı kızacaksın hadi onaylamasam da en azından ona değilde korkutmak için git yere at taşı. Neyse gün benim için böyle bitti. İki va

kitlik huzurum oldu onunda içine ettiler anlayacağınız.

Daha iyi ve daha güzel yarınlara kavuşmak dileği ile,
Sevgiler.

TUĞBA

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir